Yangın özel bir olgudur ve farklı sıcaklıklardaki yangınların farklı etkileri olabilir. Daha düşük sıcaklıktaki bir ateş, insanlara sıcak bir his verebilir ve belirli bir ölçeği aşan bir ateş, insanlarda yanma hissi uyandırır. Alev bu sırada ısınmaya devam ederse, organik maddenin kimyasal reaksiyonunu tetikler ve bu da sezgisel olarak insan derisinin yandığını gösterir. Ateşin gücü yalnızca organik maddeleri yakmasında değil, aynı zamanda soğuk metali anında "akan suya" dönüştürebilmesindedir.
Ortaokul fizik bilgisine maruz kalan arkadaşlar bilmelidir ki her metalin belli bir erime noktası vardır. Bu erime noktası, bir nesnenin katı halden sıvı hale geçtiği ve çoğu metalin oda sıcaklığında katı olduğu ve sıcaklık yükselmeye devam ettikçe sıvı hale gelme olasılığının arttığı dönüm noktasını ifade eder. Araştırmadan sonra, demirin erime noktasının 1538 santigrat derece olduğu bulundu. Mıknatıs bu erime noktasını aşan bir sıcaklıkta ısıtılırsa, mıknatısa ne olur?
Yukarıdaki problemleri anlamadan önce, mıknatısların neden manyetik olduğunu anlamamız gerekir. Normal şartlar altında, çoğu madde manyetik değildir; bu, maddeyi oluşturan temel birim olan atomla başlar. Bir atom, bir çekirdek ve ekstranükleer elektronlardan oluşur. Atom çekirdeğinde pozitif yüklü protonlar varken elektronlar negatif yüklüdür. İkisinin elektriksel özellikleri birbirini iptal eder, dolayısıyla atom nötrdür. Negatif yüklü olmalarına ek olarak, elektronlar da manyetiktir, ancak çoğu atomda elektronlar, manyetik etkileri birbirini yok edecek şekilde düzensiz bir düzende düzenlenmiştir.
Bir mıknatısın manyetizmasının nedeni, atomlardaki elektronların dış etkenlerin etkisi altında düzgün bir şekilde düzenlenmesidir, böylece manyetizmanın tümü aynı yönde olur, böylece manyetizma yok olmaz aksine güçlenir. Demir, nikel ve kobalt gibi metallerin tümü mıknatıslara dönüştürülebilir ve içlerindeki elektronlar, "manyetik alan" adı verilen kendiliğinden bir manyetizasyon bölgesi oluşturmak için hizalanır. Mıknatısın manyetizmasını kaybetmesini istiyorsanız, dahili manyetik alanları yok etmelisiniz. Şu anda ana yöntem yüksek sıcaklık uygulamaktır.
Doğada, demir nispeten daha azdır ve daha çok, doğal olarak oluşan mıknatısın ferrik tetroksit olduğu demir oksitlerdir. Bu bileşik, ferromanyetik cevherin ana bileşenidir ve gri-siyah rengi nedeniyle doğal mıknatıslar gri-siyah görünür. Araştırmadan sonra, ferrik oksidin erime noktasının 1594.5 derece C olduğu, yani doğal mıknatıs bu sıcaklığa kadar ısıtıldığı sürece eriyeceği bulundu. Yani erimiş mıknatısın bir sıvı havuzu haline gelmesine ek olarak, manyetizması hala orada mı?
Farklı materyallerin mıknatıslarının Curie noktası farklıdır ve mıknatısların Curie noktası 480 ile 550 santigrat derece arasındadır. Bir mıknatısın Curie noktası bir aralıktır çünkü farklı demir oksit bileşimlerine sahip birçok mıknatıs türü vardır. Dolayısıyla mıknatıs eridiğinde sıvı hale geldiği ve bu sıvının manyetizmasını kaybettiği kesindir.
Mıknatısların neden manyetik sorunları olduğunu anladıktan sonra, bu sorunu anlamak zor değil. Termodinamik yasalarına göre, sıcaklık yükseldiğinde moleküller ve atomlar gibi temel parçacıklar aktif hale gelecektir. Bunların arasında, gaz moleküllerinin aktif fenomeni en belirgin olanıdır ve katı atomların aktif fenomeni en az belirgin olanıdır. Cinsel değişiklikler, nesnenin yüzeyinden de görmek zor. Bu mıknatıs ısıtmasını örnek alarak, mıknatıstaki atomlar ısıtıldıktan sonra termal harekete geçeceklerdir.